Η κοινωνία βιώνει μια πρωτοφανή θεσμική και κοινωνική ανατροπή. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, κλονίζεται η ασφάλεια δικαίου, η αξιοπιστία των θεσμών, η αξία της περιουσίας των πολιτών, η εγγύτητα των δημόσιων υπηρεσιών και το κύρος της Αυτοδιοίκησης. Και όλα αυτά με πρόσχημα τη μεταρρύθμιση, γίνονται ασφυκτικός κλοιός και τροχοπέδη στη δόμηση στα χωριά μας.
Ο πρόσφατος πολεοδομικός νόμος και το Προεδρικό Διάταγμα 129/2025 (ΦΕΚ 194/15.4.2025) προκαλούν βίαιη και χωρίς προηγούμενο επίθεση στις ιδιοκτησίες, μετατρέποντας νομιμοποιημένα οικόπεδα σε… χωράφια και παγώνοντας κάθε δυνατότητα αξιοποίησης σε δεκάδες περιοχές της χώρας. Πρόκειται για θεσμοποιημένη ακύρωση περιουσιών. Πρόκειται για θέμα που αφορά στην κοινωνία μας.
Στην Κέρκυρα, η Υπηρεσία Δόμησης πρέπει να αποφύγει να πρωτοστατήσει στην εναρμόνιση με ένα θεσμικό πλαίσιο που ούτε εφαρμόζεται οριστικά, ούτε έχει αξιολογηθεί χωρικά, κοινωνικά ή επιστημονικά. Χωρίς ολοκληρωμένα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ), χωρίς ξεκάθαρες χρήσεις γης και όρους δόμησης, αγνοώντας την κοινωνική διαβούλευση, και να λειτουργήσει ως εργαστήριο εφαρμογής του ΠΔ, ερμηνεύοντας μονομερώς το μέλλον των οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων και καταργώντας δικαιώματα και σχέδια δεκαετιών. Αν δούμε το θέμα λιγο βαθύτερα, με εύσχημο τρόπο παρατηρούμε να ξεκινά η επανασυγκέντρωση εξουσιών στο κράτος.Και δεν είναι μόνο η Πολεοδομία.
Με την ίδια ταχύτητα, και χωρίς κανένα ουσιαστικό διάλογο, προχωρά η ενοποίηση των ΔΟΥ με λογιστικά κριτήρια, χωρίς χωροταξική ανάλυση, χωρίς πρόβλεψη για τη νησιωτικότητα, την τουριστική πίεση ή τη γεωγραφική πολυπλοκότητα των Νομών. Οι τοπικές Εφορίες —εργαλεία καθημερινής εξυπηρέτησης και οικονομικής λειτουργίας— καταργούνται, και ο πολίτης ωθείται σε καθεστώς “τηλε-διοίκησης” για κάθε βασική συναλλαγή.Η διοικητική εγγύτητα αντικαθίσταται από την απρόσωπη, ακριβή και αναποτελεσματική απομακρυσμένη διαχείριση.
Το αποτέλεσμα:
Απαξίωση των επαρχιακών πόλεων, /// Αποψίλωση των δημόσιων δομών,/// Ερημοποίηση της υπαίθρου, /// Μετακύλιση του κόστους και του χρόνου στις πλάτες των πολιτών.
Οι δύο αυτές εξελίξεις δεν είναι τυχαίες. Αποτελούν όψεις της ίδιας στρατηγικής επανασυγκέντρωσης της εξουσίας, που υλοποιείται άρον-άρον, χωρίς σεβασμό στη χωρική δικαιοσύνη, χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση και χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σηκώνει το ανάστημά της. Δεν σιωπά, δεν προσαρμόζεται παθητικά. Ο ρόλος της είναι να υπερασπίζεται το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να σχεδιάζουν και να ορίζουν τον τόπο τους.
ΖΗΤΑΜΕ ΑΜΕΣΑ:
- Απόσυρση του ΠΔ 129/2025 και επανεξέταση του πλαισίου με πλήρη συμμετοχή των Δήμων και των ΤΠΣ.
- Αναστολή κάθε διαδικασίας ενοποίησης ΔΟΥ και διαμόρφωση διοικητικού μοντέλου που σέβεται τη νησιωτικότητα και τις ανάγκες των πολιτών.
- Αναγνώριση της Αυτοδιοίκησης ως ισότιμου εταίρου στη χάραξη χωρικής, πολεοδομικής και διοικητικής πολιτικής.
- Πλήρη θεσμική και τεχνική θωράκιση των ΤΠΣ, με δικαίωμα προσδιορισμού των ορίων οικισμών στη βάση της επιστημονικής τεκμηρίωσης και της δυναμικής του τόπου — όχι βάσει γενικών και άκαμπτων διαταγμάτων.
- Οι Δήμοι που δεν έχουν Πολεοδομίες, όπως ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας να δοθεί η δυνατότητα να συστήσουν άμεσα τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος ,των περιουσιών των δημοτών αλλά και για το μέλλον του τόπου.
Η Κέρκυρα, οι νησιωτικές περιοχές, η επαρχία δεν θα γίνουν “λευκές ζώνες” διοίκησης και σχεδιασμού. Δεν θα σιωπήσουν μπροστά σε αυτή την σιωπηλή, αλλά βίαιη αποδόμηση.
Θέλουμε ισχυρή Αυτοδιοίκηση – όχι διαχειριστή τετελεσμένων.
Θέλουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε για τον τόπο μας. Τίποτα λιγότερο.